Wat u niet wordt verteld over Pfizer's experimentele coronavaccin

Pfizer's lange geschiedenis van schandalen, en het feit dat ze nooit ter verantwoording zijn geroepen voor hun misdaden, wordt nog steeds genegeerd door de mainstream media, zelfs nu het experimentele mRNA-vaccin voor Covid-19 steeds dichter bij overheidsgoedkeuring komt. Als de regering Pfizer het vertrouwen schenkt om het land te vaccineren, is het dan niet meer dan eerlijk dat we onderzoek doen naar de geschiedenis van de producenten, en naar veiligheid en ethiek?


Op de site van de Volkskrant lazen we gistermiddag het volgende:

Het vlaggeschip van de coronavaccins blijkt bij nader inzien wat slagzij te maken. Daags nadat het ‘Oxfordvaccin’ van farmaceut AstraZeneca en de Universiteit van Oxford klinkende resultaten meldde, twijfelen kenners of die resultaten wel echt zo mooi zijn, of toch opgepoetst.
Zo zou het vaccin – met 300 miljoen bestelde doses de grootste aankoop van de EU – wel eens minder goed kunnen werken bij ouderen, uitgerekend de groep die het meest baat heeft bij vaccinatie. Bovendien zijn er aanwijzingen dat de fabrikant zijn mooie resultaten bij elkaar heeft gezocht, in plaats van op zich af heeft laten komen, een doodzonde in de wetenschap.


Over AstraZeneca (en andere farmaceutische bedrijven) hebben we al heel wat kritische artikelen geschreven, en onze visie op deze sector wordt opnieuw bevestigd door het bovenstaande.

De oorlog over vaccininformatie is een tandje hoger geschakeld en de mainstream media-aasgieren cirkelen er om heen om elk kritisch geluid te bestempelen en af te wijzen als verkeerde (nep)informatie. We zien het er nog van komen dat overal ter wereld wetten zullen worden aangenomen om iedereen te criminaliseren die publiekelijk een "verkeerd" begrip heeft van enig deel van de complexe biologische processen die betrokken zijn bij veel van de nieuwe experimentele vaccintechnologieën die worden gebruikt om Covid-19-vaccinkandidaten te produceren.

Zelfs nu al zijn inlichtingendiensten en door inlichtingendiensten gesteunde technologiebedrijven van plan om geavanceerde methoden te gebruiken om inhoud te censureren en nieuwswebsites te de-platformeren die volgens hen verkeerde informatie verstrekken over "nieuwe, veilige" vaccins en die informatie vervolgens promoten, vooral nu een kandidaat-vaccin tegen Covid-19 een stap dichter bij goedkeuring gekomen is.

Verwacht wordt dat de komende weken het mRNA-vaccin geproduceerd gaat worden door de door schandalen geteisterde farmaceutische gigant Pfizer. Het zal ongetwijfeld door de Amerikaanse overheid worden goedgekeurd, via een vergunning voor noodgebruik, terwijl andere landen naar verwachting zullen volgen. Pfizer heeft, in afwachting van de schijnbaar op handen zijnde en eigenlijk al verzekerde goedkeuring van hun kandidaat-vaccin, al wekenlang honderden miljoenen doses van zijn vaccin geproduceerd en wordt zowel door regeringen als door de mainstream media geprezen voor zijn zelfgerapporteerde beweringen dat zijn vaccin voor 90% (nadat Moderne kwam met een percentage van 94%, met 95%) effectief zou zijn.

In het bijzonder lijkt het succes van het experimentele mRNA-massavaccinatieprogramma af te hangen van het feit dat de algemene bevolking niet in staat is om hun zorgen en bezwaren effectief onder woorden te brengen. Hoewel de reguliere media er snel op wijzen wanneer iemand een fout maakt in de manier waarop ze denken dat het mRNA-vaccin werkt, bieden ze geen verdere informatie dan de officiële regeringslijn. Het wantrouwen van het publiek in vaccinatieprogramma's is niet de schuld van degenen die niet begrijpen hoe deze gloednieuwe technologie werkt. Het publieke wantrouwen is alomtegenwoordig omdat slechts één kant van het argument mag worden gehoord.

We moeten de betrokken technologie begrijpen, want er is een verschil tussen mRNA-vaccins en DNA-vaccins. Een algemeen begrip hebben van de reden waarom iemand bezwaar zou moeten hebben tegen het krijgen van een experimenteel mRNA-vaccin, is noodzakelijk om een duidelijk en coherent argument te creëren.

We staan op het punt een onderwerp te onderzoeken dat één van de meest gecensureerde onderwerpen in de moderne tijd is geweest. Maar nu, meer dan ooit tevoren, hebben we dringend behoefte aan informatie die systematisch voor het publiek verborgen wordt gehouden. Politici en farmaceuten vinden dat wij, het grote publiek, niet alle informatie zou moeten weten over wat ze willen bereiken met de komende massale wereldwijde vaccinaties.
De reden voor de onwil van het huidige establishment om over dit onderwerp te spreken, leidt tot misschien onnodige verdenking. Dergelijke verdenkingen zullen nooit worden opgeheven via de momenteel toegepaste tactiek om iedereen die hun bedoelingen in twijfel trekt, te belasteren.
Als regeringen over de hele wereld willen dat hun bevolking zich aan deze vaccinaties onderwerpt, moeten ze stoppen met het betuttelen van mensen en eerlijk spreken. Maar aangezien dat ongehoord is, zullen ze dwangtactieken blijven toepassen, omdat ze een nooit eerder goedgekeurde experimentele methode zullen uitproberen om het immuunsysteem te versterken door het proces te manipuleren dat ons DNA gebruikt om signalen te geven voor de aanmaak van bepaalde eiwitten, terwijl men eigenlijk geen enkel idee heeft wat de langetermijneffecten van deze gloednieuwe therapeutische technologie op onze gezondheid kunnen zijn. Geen enkele politicus, medisch expert of farmaceutisch vertegenwoordiger is bereid verantwoordelijkheid te aanvaarden voor uitdagingen die binnen handbereik lijken te zijn.

Veel van de farmaceutische bedrijven die onderzoek doen naar potentiële coronavirusvaccins, gebruiken oude methoden. Ze nemen een spreekwoordelijke schep van het virus en infecteren uw immuunsysteem met een zeer lage dosis en in een langzaam tempo, waardoor uw lichaam de tijd krijgt die het nodig heeft om een natuurlijke immunologische weerstand tegen de ziekte op te bouwen. Maar het ontwikkelen van dat soort vaccins is een langzaam en moeizaam proces, en de huidige leiders in de race naar massale wereldwijde vaccinatie zijn farmaceutische bedrijven die een radicaal nieuwe methode gebruiken die nog nooit eerder is geprobeerd.

"Ze gaan de cellen in je lichaam hacken om er medicijnfabrieken van te maken", zegt Nathan Vardi, een stafschrijver voor Forbes, in een video met de titel "Waarom Pfizer groot inzet op een onbewezen behandeling voor Covid-19" van maart 2020 (exemplaar voor abonnee's beschikbaar). "Het probleem zit hem in deze aanpak", geeft Vardi toe, "en die iis dat er nooit een goedgekeurd mRNA-product is geweest".

Ze gaan (bovenstaande vergelijking vinden we wel een mooie) de cellen in je lichaam hacken om ze om te vormen. De verschillende wetenschappelijke verkenningen naar de therapeutische toepassingen van mogelijke mRNA-behandelingen staan nog in de kinderschoenen, maar de methode wordt geprezen als een mogelijke oplossing voor de infectieziekten, voor eiwitvervanging en voor gentherapie.

In januari 2020 was de de facto leider op het gebied van mRNA het farmaceutische bedrijf Moderna, maar - in de nasleep van Covid-19 - begonnen andere grote bedrijven zich óók te concentreren op de mRNA-methode. Moderna was in staat om die methode enkele jaren geleden te pionieren, dankzij financiering die grotendeels werd verstrekt door het Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA) van het Pentagon en de Bill and Melinda Gates Foundation.

Nu 2020 ten einde loopt, is de race om het winnende Covid-19-vaccin te ontwikkelen in volle gang, en een ander Big Pharma-bedrijf heeft Moderna schijnbaar verslagen met de ontwikkeling van een zogenaamd effectief mRNA-vaccin, dankzij Pfizer in samenwerking met BioNTech, een relatief klein Duits bedrijf, om Moderna eenslag voor te zijn. Maar in deze race om "de mensheid te redden" zijn er zeker valkuilen, vooral wanneer volledig nieuwe gezondheidstechnologieën worden geïntroduceerd in het reguliere gebruik. Heeft Pfizer als eerste de finishlijn gehaald in deze wereldwijde race om een einde te maken aan de huidige pandemie, of snelt het in plaats daarvan naar een ramp van epische proporties?

Er zijn zeer informatieve wetenschappelijke artikelen beschikbaar van net vóórdat de pandemie begon, die ons inzicht geven in deze nieuwe mRNA-technologie. Dus hier gaan we het nu hebben over de DNA-manipulatiemethode, het vaccin, de mensen achter het onderzoek en de ontwikkeling bij BioNTech, maar het belangrijkste is dat we het vooral over Pfizer hebben en kijken hoe het bedrijf  het afleggen van verantwoording heeft vermeden als er iets misgaat - en zo gaan er veel dingen mis bij Pfizer.

De essentiële interactie die mRNA heeft met ons DNA heeft het verkopen van mRNA-vaccintechnologie buitengewoon moeilijk gemaakt voor degenen die geloven dat dit de toekomst van de menselijke geneeskunde is. Het feit dat het de functie van je DNA in je lichaam zal veranderen heeft veel mensen achterdochtig gemaakt over de onverwachte verschrikkingen die zouden kunnen ontstaan door massaal gebruik van deze nieuwe en experimentele techniek.

Het is niet verwonderlijk dat de mensen die de vaccins op de markt brengen, hebben geprobeerd de agressieve en genetisch manipulatieve aard van de behandeling te bagatelliseren. Eerlijk gezegd is het buitengewoon moeilijk om de werking van zo'n complexe nieuwe technologie in gewone-mensen-taal uit te leggen. Dit wordt duidelijk wanneer men luistert naar vertegenwoordigers van de mainstream media, die vaak melig worden als ze de biologische processen (moeten) beschrijven die plaatsvinden wanneer iemand het mRNA-vaccin krijgt. Maar het is niet verwonderlijk dat iemand niet in staat is om de technologie onder woorden te brengen over een deel van je DNA, nadat het door een natuurlijk proces in tweeën is gebroken, en het vervolgens wordt gecombineerd met het experimentele mRNA op een manier die voor velen van ons esoterisch lijkt. Het is bijna onmogelijk je een dergelijk proces voor te stellen dat plaatsvindt in iemands eigen kwetsbare biologische systeem, in iemands DNA, de kostbaarste bouwstenen van het leven die jouw bestaan bepalen.

Nadat een voorgeprogrammeerde streng mRNA is samengevoegd met een natuurlijk afgesneden deel van je DNA, zal het om de productie van een eiwit vragen dat je immuunsysteem moet helpen activeren. In theorie zou dit uw immuunsysteem moeten stimuleren en helpen bij de massaproductie van de eiwitten die nodig zijn om de specifieke ziekte met succes te bestrijden.
Het ingebrachte boodschapper-RNA (dus mRNA) zou relatief eenvoudig te ontwerpen en te programmeren moeten zijn, zolang de betrokken wetenschappers de genetische codering hebben voor de infectie die het moet bestrijden. In dit geval zijn de benodigde gegevens in januari 2020 vrijgegeven door de Chinezen. Milde bijwerkingen van dit proces zijn te verwachten.

Hoewel Pfizer geen extreme bijwerkingen meldde tijdens de fase 3-testen van hun mRNA-vaccin, had bijna elke deelnemer milde symptomen, waaronder zwelling van de arm, irritatie van de huid en hoofdpijn, om er maar een paar te noemen. Maar zoals we zullen zien, kan de informatie die Pfizer vrijgeeft over zijn klinische onderzoeken en wat er in werkelijkheid gebeurt, heel anders zijn.

We hebben zojuist de basisinformatie beschreven die men nodig heeft om te begrijpen hoe het komende mRNA-vaccin werkt, maar wat we niet kunnen beschrijven is wat er op de lange termijn gebeurt. Deze vorm van therapeutisch alternatief is nooit eerder toegestaan of gesanctioneerd, afgezien van kleine klinische onderzoeken. Er is nog nooit een door de Amerikaanse toezichthouder FDA goedgekeurde klinische studie voor mRNA-geneeskunde geweest, omdat het gebruik ervan gepaard gaat met een overvloed aan ethische en morele vragen en onbekende mogelijkheden.

Tegelijkertijd zou het gebruik van de mRNA-methode ook één van de grootste technologische sprongen kunnen zijn die ooit in de menselijke geschiedenis zijn opgetekend. Als we de technologie het voordeel van de twijfel geven en aannemen dat het geen negatieve bijwerkingen op de lange termijn heeft, dan is het een potentiële behandeling voor bijna elke menselijke ziekte op aarde. Het openen van deze mRNA-sluisdeur zou betekenen dat de reguliere vaccinaties voor bijna elke denkbare aandoening worden genormaliseerd. In het beste geval kunt u worden ingeënt tegen kanker, hartaandoeningen, diabetes, dementie en Alzheimer, en elke andere menselijke aandoening die het gevolg is van een fout in uw DNA. In het ergste geval zou je dood of kreupel kunnen worden achtergelaten, zoals de slachtoffers van Pfizer in zijn experimenten met Nigeriaanse kinderen eind jaren negentig (waarover straks meer).

Dat gezegd hebbende: het Pfizer/BioNTech-vaccin heeft een groot nadeel. Pfizer en Moderna hebben verklaard dat hun mRNA-vaccins respectievelijk bij -70 ° C en -20 ° C moeten worden bewaard, wat een aanzienlijke logistieke uitdaging is. Zonder deze extreem koude temperaturen verliezen het mRNA en de gecombineerde nanodeeltjes hun integriteit. Er zijn geen onderzoeken naar het effect van slecht opgeslagen mRNA-vaccins op het menselijk lichaam. Ter vergelijking: DNA-vaccins zijn veel gemakkelijker te vervoeren en op te slaan omdat het veel stabielere moleculen zijn.

Zoals we hebben gezien, is het potentieel van mRNA-technologie grenzeloos. Als het vaccin erin slaagt het proces van genbewerking voor medicinale doeleinden te normaliseren, zal er druk zijn om dóór te gaan met het bewerken van genen, op andere manieren. Het is niet moeilijk in te zien dat de technologie cosmetische, medische en militaire toepassingen kan hebben die kunnen variëren van fosforescerende huid tot militaire biowapens die onze verbeelding te boven gaan. Dat is de reden waarom de mensen achter deze technologie terughoudend zijn om te spreken over de mogelijke ingrijpende veranderende mRNA-methode, want het vertegenwoordigt onze eerste echte stappen in het transhumanisme.

Zoals we ook hebben gezien, was Pfizer rond de jaarwisseling van 2020 niet het belangrijkste bedrijf in de mRNA-business, maar door de onmiddellijke samenwerking met BioNTech versloeg het zijn belangrijkste concurrent, Moderna, tot vóór de finish. BioNTech, gevestigd in Mainz, Duitsland, wordt geleid door een echtpaar-team en was voorafgaand aan de samenwerking met Pfizer toegewijd aan mRNA-gerelateerd onderzoek naar kankerbehandeling.

Uğur Şahin en Özlem Türeci, het echtpaar dat BioNTech leidt, zijn van Turkse afkomst. De familie van Şahin kwam uit het zuiden van Turkije en hij studeerde voor zijn doctoraat in Keulen, terwijl de familie van Türeci uit Istanbul kwam. De twee ontmoetten elkaar op de Universiteit van Hamburg.

BioNTech had al in februari 2019 met Pfizer een samenwerkingsovereenkomst om mRNA-gebaseerde vaccins te ontwikkelen voor de preventie van influenza, gesloten, en hun commerciële strategie om samen te werken met geselecteerde partners wierp zijn vruchten af ​​toen de race naar het coronavirusvaccin begon.
Sindsdien is er wereldwijde media-belangstelling voor BioNTech, voornamelijk in de vorm van artikelen in de mainstream media die zich richten op het romantische leven van Şahin en Türeci. Maar BioNTech heeft ook veel links met andere Big Pharma-reuzen en enkele van de bekende bedrijven in de medische wereld. Naast het partnerschap met Pfizer had BioNTech in 2019 ook partnerschapsovereenkomsten met Bayer, Genentech, Sanofi, Genmab, Eli Lilly, Roche, en ze ontvingen (natuurlijk) financiering van de Bill and Melinda Gates Foundation. In september 2019, net voordat de eerste mensen besmet raakten met de nieuwe soort SARS-CoV-2, meldde het Duitse Handelsblatt dat "de Gates Foundation ongeveer 50 miljoen euro investeert in het biotechbedrijf BioNTech in Mainz. Het geld zal worden gebruikt voor onderzoek naar vaccins tegen hiv en tuberculose".

BioNTech heeft een klein managementteam van vijf personen en een raad van toezicht van vier personen. Şahin is de CEO van het bedrijf; Hij was ook het hoofd van de wetenschappelijke adviesraad van Ganymed Pharmaceuticals AG van 2008 tot 2016, toen het bedrijf werd overgenomen door Astellas Pharma. De chief business officer van BioNTech, Sean Marett, werkte voorheen in wereldwijde strategische en regionale marketing, en in de verkoop bij GlaxoSmithKline in de Verenigde Staten en bij Pfizer Europa, evenals voor Evotec en Lorantis. De chief operating officer en CFO van het bedrijf, dr. Sierk Poetting, kwam in september 2014 bij BioNTech vanuit Novartis. De chief strategy officer bij BioNTech is Ryan Richardson, die eerder uitvoerend directeur was geweest van het wereldwijde investment banking-team in de gezondheidszorg bij JP Morgan in Londen, waar hij bedrijven in de biotech- en life sciences-industrie adviseerde over fusies en overnames, en zich ook bemoeide met schuldkapitaalfinanciën. De vierkoppige raad van commissarissen van het Duitse BioNTech omvat ook Ulrich Wandschneider, die ook lid is van Trilantic Europe.

Als alleen BioNTech verantwoordelijk was voor de creatie van deze futuristische vaccintechnologie, dan zouden mensen misschien meer vertrouwen in het product hebben. Maar Pfizer werpt een donkere schaduw van samenzwering, waar het ook zaken doet. Pfizers eerdere gebruik van experimentele medicijnen in geheime en schandalige onderzoeken heeft Hollywood-films en rechtszaken geïnspireerd die meer dan een decennium duurden, omdat het resulteerde in de dood van veel kinderen. Toch maken de mainstream mediaorganisaties die hun coronavirusvaccin aanprijzen als een door de hemel gezonden wonder, weinig tot geen woorden vuil over de eerdere experimentele rampen van Pfizer.

Pfizer is een in New York gevestigd Big Pharma-bedrijf. Het staat bekend om zijn producten, zoals Advil, Viagra, Xanax en Zoloft. Het was het op één na grootste farmaceutische bedrijf qua omzet in 2020. Het maakte zichzelf tot één van de grootste farmaceutische bedrijven ter wereld, mede door de aankoop van concurrenten. Sinds de eeuwwisseling heeft het drie mega-acquisities gedaan: Warner-Lambert in 2000, Pharmacia in 2003 en Wyeth in 2009. Vervolgens kondigde Pfizer in 2015 een deal van $ 160 miljard aan om te fuseren met Allergan en zijn hoofdkantoor te verplaatsen naar Ierland (om Amerikaanse belastingen te ontwijken) maar moest vervolgens onder politieke druk van het plan afzien. Het schrappen van de vele banen in de VS liet zien dat Pfizer alleel loyaal is aan zichelf.

Pfizer begon eind 2006 met de vaccinbusiness door het Britse griepvaccinbedrijf PowderMed over te nemen tegen een niet bekendgemaakte som geld. Pfizer was weliswaar enthousiast over de deal en stelde dat "PowderMed’s unieke DNA-vaccintechnologie bijzonder veelbelovend is" en dat "de pijplijn van kandidaat-vaccins voor influenza en chronische virale ziekten een groot potentieel zou kunnen hebben". In feite hadden veel Big Pharma-bedrijven vanaf het najaar van 2005 hun eerste stappen in de vaccinindustrie gezet.
Zo betrad Novartis de vaccinbusiness door 56% van Chiron over te nemen, terwijl GlaxoSmithKline ((GSK) zijn vaccinbasis uitbreidde door ID Biomedical uit Canada over te nemen. De concurrentie onder de grote spelers nam toe en de vaccinindustrie werd gezien als een veilige gok, met berichten dat nieuwe vaccins voor honderden dollars werden verkocht. Maar de reputatie van Pfizer in het afgelopen decennium had een zware klap gekregen vanwege de rampzalige experimentele proeven van het bedrijf in Afrika. Daarover zometeen meer.

Pfizer is ook gegroeid door agressieve marketing - een praktijk waar het in de jaren vijftig een pionier in was door ongekende reclameruimte te kopen in medische tijdschriften. In 2009 moest het bedrijf een recordbedrag van 2,3 miljard dollar betalen om federale aanklachten te betalen dat een van zijn dochterondernemingen een pijnstiller genaamd Bextra illegaal op de markt had gebracht. Naast de twijfelachtige marketing, staat Pfizer al decennia in het middelpunt van controverses over de prijsstelling, inclusief prijsafspraken die in 1958 begon.

Op het gebied van productveiligheid betrof het grootste schandaal van Pfizer defecte hartkleppen die werden verkocht door zijn dochteronderneming Shiley en die leidden tot de dood van meer dan 100 mensen. Tijdens het onderzoek van de zaak kwam informatie aan het licht die erop wees dat het bedrijf opzettelijk toezichthouders had misleid over de gevaren. Pfizer erfde ook veiligheids- en andere juridische controverses door zijn grote overnames, waaronder een class action-rechtszaak over de Rezulin-diabetesmedicatie van Warner-Lambert, een grote schikking over het dumpen van PCB's door Pharmacia en duizenden rechtszaken die werden aangespannen door gebruikers van Wyeth's dieetmedicijnen.

In Italië hebben werknemers van Pfizer gratis mobiele telefoons, fotokopieerapparaten, printers en televisies aan doktoren verstrekt, vakanties geregeld (zoals "weekend in Gallipoli", "weekend met metgezel" en "weekend in Rome") en zelfs directe contante betalingen gedaan (onder het mom van collegegelden en honoraria) in ruil voor beloften van doktoren om de producten van Pfizer aan te bevelen of voor te schrijven.

Op Pfizers lijst met schandalen staat ook een schikking voor omkoping uit 2012; massale belastingontwijking; en rechtszaken waarin werd beweerd dat het bedrijf tijdens een meningitisepidemie in Nigeria in de jaren negentig een riskant nieuw medicijn op kinderen testte zonder toestemming van hun ouders.

Dat zit zo: in 1996 voerde het bedrijf een experimentele proef uit in Nigeria. Onder de dekmantel van ernstige uitbraken van cholera, mazelen en meningitis in het noorden van Nigeria, zette Pfizer de geheime proeven op in Kano, de op een na grootste stad van Nigeria, om zijn experimentele antibioticum Trovan (trovafloxacine) te testen. Het testte het experimentele medicijn op tweehonderd kinderen. De ouders van de kinderen gingen ervan uit dat de kinderen de standaard meningitisprik zouden krijgen, maar het personeel van Pfizer richtte in plaats daarvan twee controlegroepen op. De helft van de kinderen kreeg het experimentele Trovan en de andere honderd kregen een lagere dosering van het belangrijkste meningitis-equivalent. De lagere dosis was bedoeld om de resultaten kunstmatig te verdraaien in het voordeel van Trovan voor marketing- en concurrentiedoeleinden.

In 2002 klaagde een groep Nigeriaanse kinderen en hun wettelijke voogden Pfizer aan voor de Amerikaanse rechtbank voor het zuidelijke district van New York. In gerechtelijke documenten beweerden de eisers dat vijf kinderen die Trovan kregen en zes kinderen die Pfizer "laaggedoseerd"hadden gekregen als gevolg daarvan waren overleden, terwijl anderen door verlamming, doofheid en blindheid getroffen werden. Volgens Nigeriaanse bronnen is het vermeende werkelijke aantal doden als gevolg van hun betrokkenheid bij het proces meer dan vijftig.

Pfizer moest de bloedmonsters van de kinderen vijf dagen na het begin van de proeven controleren om eventuele afwijkingen op te sporen en vervolgens hun behandeling omzetten naar het toonaangevende medicijn tegen meningitis als er problemen waren. Dat hebben ze echter niet gedaan. In plaats daarvan wachtte het Pfizer-team tot de onomkeerbare symptomen zich fysiek manifesteerden voordat de behandeling werd overgeschakeld op de onwetende deelnemers van het onderzoek. Nadat het concern zich realiseerde dat ze deze kinderen zojuist hadden vermoord en kreupel hadden gemaakt, verliet Pfizer, zoals elke gigantische farmaceutische onderneming zou doen, de plaats van de misdaad haastig, zonder enige verdere evaluatie van de patiënten uit te voeren.

Pfizer ontkende de volgende tien jaar elke verantwoordelijkheid voor de ramp en bracht uiteindelijk een verklaring uit met de titel "Trovan, Kano State Civil Case - Statement of Defense", waarin de farmaceutische reus onder meer verklaarde "dat sterfte bij de door Pfizer behandelde patiënten lager dan historisch waargenomen bij epidemieën van Afrikaanse meningitis, en dat er na 4 weken geen ongebruikelijke bijwerkingen die geen verband hielden met meningitis werden waargenomen".

Pfizer schikte de zaak uiteindelijk voor $ 75 miljoen op voorwaarde dat het niet verantwoordelijk zou worden gehouden voor zijn daden. De Britse krant The Guardian meldde in 2011 dat de eerste vier schikkingen in de langdurige rechtszaak waren overeengekomen met de families van vier van de kinderen die tijdens het proces waren omgekomen. In een onbeschaamde poging om de gerechtelijke schikking van $ 175.000 moeilijker te maken voor elk van de overlevende families, werden de families van de slachtoffers gedwongen DNA-monsters te verstrekken om te bewijzen dat ze daadwerkelijk verwant waren aan de overledene. Deze tactiek bleek zeer effectief vanuit het perspectief van het bedrijf, omdat veel van de families Pfizer niet vertrouwden, wat ertoe leidde dat sommigen zich terugtrokken en de schikking weigerden omdat ze dachten dat de DNA-monsters een truc van Pfizer waren om verder illegaal geheime experimenten, of erger, op hen uit te voeren.

De Nigerianen werden vertegenwoordigd door twee dappere advocaten, een Nigeriaanse advocaat genaamd Etigwe Uwo en een in Connecticut gevestigde advocaat, Richard Altschuler. Volgens Altschuler was het verhaal van Pfizer's Kano-cover-up de informatie die John le Carré ertoe bracht de roman "The Constant Gardener" te schrijven (die model stond voor de speelfilm). Net als de situatie die in de film wordt weergegeven gebruikte Pfizer bangmakings-tactieken en lastercampagnes om te proberen elk onderzoek naar het Kano-incident te belemmeren.

In 2006 reduceerde Pfizer zijn personeelsbestand met 20%, waardoor het aantal Amerikaanse werknemers met 2.200 mensen afnam. De Financial Times meldde op 29 november 2006 dat dit iets was dat gebeurde bij alle grote farmaceutische bedrijven en de krant verklaarde: "Big Pharma haast zich om haar activiteiten te herstructureren, van de productie tot de manier waarop het zijn medicijnen op de markt brengt en verkoopt". Maar Pfizer concentreerde zich vooral op radicale veranderingen in zijn verkooppersoneel voor geneesmiddelen.

Pfizer werd het volgende jaar getroffen door nieuwe grote schandalen. Eén daarvan was de illegale premarketing van het hiv-medicijn Maraviroc, waardoor de goedkeuring van het medicijn door de FDA aanvankelijk stopte. Door het schandaal ontsloeg Pfizer publiekelijk drie van zijn topmanagers, waaronder zijn assistent-verkoopmanager Kelly Fitzgerald, (die weer aan het werk ging voor Pfizer en momenteel hun assistent-verkoopdirecteur is), HIV-verkoopdirecteur Art Rodriguez, nu werkzaam voor California's Valued Trust, en de directeur van de Mid-Atlantic Bob Mumford.

Onwetendheid over details ten aanzien van celbiologie is precies de plek waar bedrijven tegenstanders van hun experimentele vaccincampagnes willen vangen. Het feit dat iemand het betrokken proces niet volledig begrijpt, zou niet moeten betekenen dat ze moeten worden gedemoniseerd en gedwongen deze experimentele combinatie van nanodeeltjes te nemen. In feite zouden individuen het vaccin moeten afwijzen totdat bedrijven hebben uitgelegd hoe het werkt en of er bijwerkingen op de lange termijn zijn.
Laat niemand iets in uw lichaam stoppen totdat ze u kunnen vertellen of er gevolgen op de lange termijn kunnen optreden. Laat de fabrikant zèlf garant staan voor de veiligheid, en dat niet afwentelen op regeringen, de burgers dus. Dit is een basisprincipe van zelfbehoud dat elk risico op een virus overtreft, vooral een virus waarvan is bewezen dat het nèt dodelijker is dan de gewone griep.

Het eigen lichaam zou voor iedereen de belangrijkste zorg moeten zijn. In wezen zijn al onze rechten en vrijheden van weinig belang als we dood of kreupel zijn. Mensen moeten goed nadenken voor zij hun kostbare en delicate omhulsel overgeven aan medisch-wetenschappelijke experimenten door bedrijven die niet in staat zijn (en weigeren) om verantwoording af te leggen voor hun daden.
Dit is het kernargument dat in elk debat staande moet worden houden, in plaats van of het DNA permanent is veranderd of dat de functies ervan gewoon zijn veranderd. Overheden en farmaceuten zullen elk mogelijk misverstand gebruiken om de stem van critici uit het debat te verwijderen. Zij zijn het die de last dragen om duidelijk uit te leggen waarom we het vaccin zouden moeten nemen.
Het is òns recht om te weigeren.

Er is echter nog iets dat nog niemand heeft gezegd over deze nieuwe mRNA-technologie - iets dat degenen die tegen het vaccin zijn een andere uitweg zou kunnen bieden. Om effectief te zijn moet normaal gesproken aan zoveel mogelijk van de bevolking een vaccin worden gegeven. Massavaccinatie wordt van oudsher gebruikt als een synthetische kudde-immuniteit om de verspreiding van een virus naar de kwetsbare mensen in onze samenleving te stoppen. Maar deze technologie is anders en door de manier van werken is het niet langer nodig om massale vaccinatie toe te passen.

Het hele punt waarom mRNA-vaccins effectiever zijn dan onze huidige vaccintechnologieën, althans volgens de voorstanders, is dat het precies gericht is op het eiwitproductie-deel van de normale levenscyclus van het DNA. Dit verbetert de reactie die het immuunsysteem van een persoon zal hebben bij het bestrijden van een virus.
Het kan op een vergelijkbare manier ook sociaal worden aangepakt. Als de meerderheid van de mensen die Covid-19 krijgen asymptomatisch is, is het belachelijk om ze een vaccin te geven. Omdat dit vaccin individuen beschermt in hun reactie, is er geen goede reden waarom iedereen in onze samenleving gedwongen zou moeten worden om het te nemen. Het wordt gebruikt om de specifieke eiwitproductie te verhogen bij iemand die een ernstig risico loopt - zo werkt een medicijn normaal. U gebruikt geen hiv-medicatie als u geen hiv heeft. U mag geen geneesmiddelen tegen kanker gebruiken, tenzij u kanker heeft. En u hoeft de productie van specifieke eiwitten in uw DNA niet te veranderen, tenzij het persoonlijk nodig is om dit te doen.

De grootste leugen die aan iedereen op deze wereld wordt verteld, is dat iedereen dit vaccin moet nemen. En ironisch genoeg maakt de experimentele mRNA-technologie die ze wanhopig willen gebruiken, massale vaccinatie overbodig.


[Bronnen en links alleen beschikbaar voor abonnee's]



[27 november 2020]





Afdrukken Doorsturen